Sanya - a Redder Shade of White…
Er zijn zo meerdere redenen om een dagje in een internetcafe door te brengen… Het kan te koud zijn, of te warm. Het kan regenen, of je kan de smog niet meer verdragen. Of je hebt de vorige dag iets teveel zon gehad.
Het laatste was gisteren dus het geval, vandaar dat ik er eindelijjk nog es aan toe kwam om een blogske te leggen. Hoop dat het verhaal van Xi’an niet te deprimerend overkomt - besef dat er een kreeft aan het toetsenbord zat. Leutig detail: nadat ik twee maanden een grote pul after-sun had rondgelopen, leek het me zo onwaarschijnlijk dat ik dat smeersel ooit zou nodig hebben dat ik het op de boot op de Yangze-river heb achtergelaten (wel, meer bepaald: aan de vrouwelijke helft van het chinese koppelke in onze “kajuit” gegeven). Goe bezig.
Had nochtans kunnen weten dat m’n velleke wat zou verschieten (van kleur dan toch) van de felle zon: de dag ervoor was het me al opgevallen dat het na de magere Belgische vakantieloze zomer een tint had aangenomen die op z’n best creme-kleurig kan genoemd worden. Vanille bedoel ik, geen sjoklat.
Big news: heb mezelf vandaag een koersfietskecadeau gedaan, voor het Nieuwe Jaar zullen we maar zeggen (euh… BTW, nog een Gelukkige aan iedereen, wees gehoorzaam ende gelukkig).
500Y, en na enige maatwerk (metalen pedalen ipv plastieken, bagagerek) hoop ik dat het ding me brengt waar ik heen wil: vanuit dit allerzuidelijkste punt van dit eiland -En van China!- wil ik namelijk naar het Noordelijkste fietsen, zijnde Haikou. Tis via de oostkust te doen: Monkey Island, Xinglong, Wanning, Qionghai, Wengchang, zouden me apen, koffie- en kokosplantages, hot springs, rustige baaitjes,… moeten opleveren. En veel minder touristen - en vooral veel minder Russen, want hier in Sanya loopt het er wit van, en tis niet de aangenaamste soort die tot hier afzakt… Maar elk nadeel heb z’n voordeel (was dat niet van Cruyff?): denk dat ik in de laatste vier dagen meer vuurwerk gezien en gehoord heb als in de rest van m’n leven samen.
Die tocht betekent vermoedelijk ook “niets nieuws onder de zon” op deze blog voor minstens de komende zes dagen, aangezien die fiets tot nader order niet met wifi kan uitgerust worden en er geen sublaptop in m’n rugzak zit. In tegenstelling tot sommige andere reizigers trouwens, namelijk Jackie, die een second hand Sony Vaio voor 350 euro op de kop heeft getikt, en Wolfgang met z’n splinternieuwe Toshiba Portege voor 1200. Hong Kong is the place to buy…
Makom, ne mens kan ni alles willen. Zolang ik maar hier en daar een zonsopgang boven zee als ontbijt krijg ga je me nie horen klagen ![]()
Tbeste!
Free
PS. Khoor net van Wolfgang hier naast me dat er elke dag 600 mensen via de Chinese wegen tot in het volgende leven rijden. Wish me luck $-}
Tags: On The Spot

January 6th, 2005 at 2:48 pm
Ha die Fre,
En hoe bevalt het rondmalen van die metalen pedalen? Het ziet er goed uit: fietske, zonneke, zeetje, rugzakske!
Een prettige verderzetting gewenst in 2005 (ook van het bloggen: vree leutige schrijfsel zijn dat allemaal!)
January 8th, 2005 at 11:20 pm
Vandaag 8 januari van Frederik, fietsend (bravo) langs de kust van Hainan en blijkbaar geen internetcafé in zicht, volgend SMS-je ontvangen:
“Hoi! Nu in Qinlang (als je da op kaart vindt, krijg je ‘n pintje)! Nog 2/3 dagen tot Haikou. Wil je groetjes doen van mij via de blog? Frederik”
Groetjes ook van ons.
January 9th, 2005 at 7:06 am
Hi folks… Tkon ni anders lopen natuurlijk: met een bikke “zagen” hier vandaag toch internet access gevonden. Ik plak hieronder ff de reply die ik aan Neil heb gezonden, die blijkbaar zonder kleer- en andere scheuren door de full moon parties in Thailand geraakt is…
—
Just a very quickquick reply: I’m still on Hainan Island, in Sanya I bought a bicycle and am riding all the way back to Haikou. After 4 days of cycling (and going to GREAT Nantian hot springs, monkey island,…) now having a 1-day break in Qinlang, near Wenchang, staying in the Wenchang Jingwei Garden 3-star hotel (for 80 quai a night, not too bad 8-)) Using the “white face effect” I got them to let me use one of their office computers for using the internet.
Anyway, since my intro is way too long i’ll have to be even more brief: I’m very happy to hear from you - ok, I didnt’ think you’d be on a location where the tsunami’s struck, but you never know… Gonna send an email to Timmy, hope he’s alright, but I guess he’s been through tougher adventures before - after hearing some of his stories.
—
Timmy is die Italiaan die we eerder op de trein hebben gezien, BTW.
Anyway, ze vinden dat het hier welletjes is geweest, dus ik ben ermee weg.
Later!
Free
January 9th, 2005 at 10:52 pm
Yo, Free, heb uw blog doorgekregen van Tom. Lees hem regelmatig. Echt wel sjiek en moedig wat ge doet. Ge moet zeker eens langskomen als ge terug zijt voor de veralen in eigen persoon te vertellen….
Amuseer u nog.
January 11th, 2005 at 4:02 pm
Hello Nico!
Tnx voor de best wishes, evenzoveel. En het pedalenmalen was “tot bevrediging”, zoals strax te lezen valt
Maar: wou je een mail sturen, ma heb blijkbaar geen werend emailadres (alleen be.andersen.com…) van je…? Wil je me es een goei doorsturen? Tnx!
—
Gert: Sjiek wel, moedig zouk het nu nie direct noemen - tis alleen een kwestie van doen waar ge goesting in hebt…
Matisgoe, khou je eraan om (eindelijk) een vervolg op onze mosselsouper te hebben ak terug ben!