Eastbound: 1 Man, No Plan

Minsk, for any Road

Welwel… hoe rap het allemaal kan lopen. Na een stukje van het bruisende Hanoi te voet te verkennen, werd mijn vege lijf onherroepelijk richting “Cuong’s Adventure Biking New Shop @ 1 Luong Ngoc Quyen (in the heart of the Old Quarter of Hanoi) getrokken… Wonderlijk genoeg werd het lijstje met vragen dat ik had opgesteld in een mum van tijd met vinkjes overladen: hoeveel “ervaring” met motorrijden moet je hebben, wat bij panne, wat met rijbewijs,…

Cuong was precies vree content toen ik zei dat ik daar terechtkwam via de site van “The Minsk Club” in Hanoi, en bood me sebiet aan een proefritje te maken… Want dat was uiteindelijk het grootste vraagteken: is het verkeer hier in Vietnam (over)leefbaar?

Awel… ik leef nog. Meer zelfs: het valt vree goe mee. Hoewel ik nauwelijks ervaring heb met het rijden met een vitesse-brom (behalve de mini-joyride met Viere zijne overpowerde brulmachine 10 jaar geleden in de Mexico-straat ging het bijkans vanzelf. Het ding heeft 4 vitessen en 125cc, en das zowat alles wat ik van motos afweet. Heb wel het knoppeke voor de pinkers nog nie gevonden, ma da zal wel geen probleem zijn hier. De Minsk haalt volgens die site van de Minsk Club (zeker de moeite waard om ne keer te bekijken trouwens) maximaal zo’n 85 km/h, maar het is dan ook vooral een Belarussian Beast om “off piste” mee te gaan. Had verwacht dat schakelen e.d. heel stroef zou lopen, maar nix daarvan: tis misschien een tank op twee wielen, maar dan wel EEn die goed geolied is (zolang je der geen pure naft in giet, want tis ne tweetakt).

Music, for any Road

Zonet een plek gevonden waar ik met veel vijven en zessen uitgelegd kreeg dat ik bestanden vanop het internet wou downloaden en daarna op cd branden - maar tis gelukt! Betekent dus ook dat m’n CD/MP3-speler zijn naam waardig is, nog die chance Bij de gevleugelde klanken van Gorki, Vanilla Ice, Outkast en natuurlijk Manu Chao zal ik over de Vietnamese wegen zoeven…

CU in Hanoi!

Zodadelijk nog ff de multi in m’n miljonairstatus wat upgraden, valies pakken, dutje doen, en morgenvroeg ben ik ermee weg! De route gaat van Hanoi, NWwaarts richting Dien Bien Phu, vandaar NO naar Sapa, en dan zuidwaarts terug naar Hanoi. Totale afstand is zo’n 1200km (hoewel da feitelijk vree moeilijk te zeggen is - tis onduidelijk of het 1200km tot Sapa is, of helemaal rond). Net hier een georganiseerde tourrit gevonden die ongeveer m’n route beschrijft, have a look.
Normaal is het te doen op een zestal dagen, maar als het weer en de mood goed blijven dan steek ik misschien nog naar het Noord-Oosten van Vietnam door, het Ba Be Park en daarna Along Bay. Heb overigens een Amerikaans koppel ontmoet dat morgen ook vertrekt, voor twee weken door heel het NW en het NO, dus met een beetje geluk kom ik die nog tegen - al is het maar om na een paar dagen eens terug met iemand anders dan mezelf te kunnen converseren, remember Hainan.

That’s all for now, wens me vooral veel zon en weinig regen, en om even met de woorden van een ex-premier af te sluiten:
Let the Beast go!

Tags: Part V: Vietnam Vagabonding

This entry was posted on Sunday, January 23rd, 2005 at 12:40 pm and is filed under Part V: Vietnam Vagabonding. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.