Eastbound: 1 Man, No Plan

Wie al de eer gehad heeft met mij mail-, MSN- of SMS-conversaties te voeren herkent dit vast: ofwel bombardeer ik je plat met allerhande serieuze of zeverzever, ofwel hoor je weken of maanden niets van me omdat ik er gewoon niet aan toe geraak en hoe langer ik wacht hoe meer er te zeggen is en hoe minder ik het zie zitten. Zo ook met deze blog dus - of het zat er alleszins aan te komen.

Jedoch. In een wellustige poging weder één mijner scherpe kantjes bij te schaven (hoewel ik tegelijk bedenk: tis gelijk met een diamant, hoe meer kantjes je afslijpt hoe meer er bijkomen — niet dat ik mezelf met een diamant zou durven vergelijken zenne — trouwens zou dat niet “boordjes” ipv “kantjes” bijschaven moeten zijn??) ga ik er vanaf nu volledig voor, en probeer elke dag waarin ik in de buurt van een pc met internet-aansluiting kom hier ff iets te posten. Probeer he…:-P

Niet dat het daarom altijd zo bijster interessant zal wezen vaneigens. Eerder niet zelfs: kwantiteit en kwaliteit zijn betrekkelijk omgekeerd evenredig. But then again: zonder enige kwantiteit is er Niets, dus zeker ook geen kwaliteit (ik meen me uit één of andere les P&V te herinneren dat 100% efficiëntie = 0% effectiviteit of toch iets in dien aard).

U weze dus gewaarschuwd: Straks komt de Zondvloed!