Eastbound: 1 Man, No Plan

(…The fun is, having lots to do but not doing it! - zo gaat de kwoot normaal verder zoals de Blink36′ers zich horen te herinneren 8-])

Ik ben er toch ni voor gemaakt, blijkbaar…
Hoe hard ik me ook had voorgenomen om es een weekje te nixen, na anderhalve dag had ik er alweer schoon genoeg van. Hoezo? Vanwege de duinen natuurlijk! Niet van die prutsbultjes zoals op de meeste plaatsen, maar enerzijds de Red Dunes, zien eruit als een doolhof van rooie rotsen maar je kunt ze zo afkrabben, en anderzijds de White Dunes, denk aan een Parijs-Dakar woestenij (maar dan iets kleiner in oppervlakte) en je weet waarover ik het heb. Voeg daaraan toe een zonsopgankje, een ritje per Honda Wave langs de kust, en op de weg terug een duik-in-de-woelige-Pacific-branding-terwijl-ik-op-m’n-noodles-met-zeevruchten wachtte en je hebt een halvedagtrip om over naar huis te schrijven! Bij deze dus.

Uit bed, hoor ik je denken, en niet uit de hangmat? Mja, tis weer ingewikkeld: de eerste nacht hadden ze blijkbaar liever dat ik in een hangmat van het hotel sliep, een heel stuk comfortabeler dan de mijne, dus nogal moeilijk om nee tegen te zeggen. Ma twas tenminste een hangmat De volgende dag, na een paar kilometer strandwandeling (nog altijd categoriseerbaar onder nixen/sightseeing, IMO ben ik bij een supervriendelijke (want zo zijn ze leider nie allemaal, in de tourist spots) bejaarde Vietnamees tegengekomen, die me aanbood een tent op te zetten voor 4$. Euh… correctie: die tent heb ik zelf moeten opzetten, want daar hebben ze hier blijkbaar nie veel kaas van gegeten - kan ook moeilijk, want je vindt hier enkel lavachequidriehoekjes.

Hoeveel zin ik ook had om nog es te kamperen, het lot besliste er weerom anders over: in de loop van de avond aan de klap geraakt met
- een Frans gepensioneerd koppel waarvan de vrouw eigenlijk Duitse was en ooit in Leuven (!) heeft gestudeerd,
- een 78-jarige Oostenrijker bij de naam van Frits die al elk van de laatste 20 jaar 6 maanden op reis gaat met de rugzak en behalve dattem al es het hospitaal in gedrogeerd is door twee Thaise dievegges (god I love that word , al twee keer “gewoon” van al z’n geld en papieren is beroofd, en al drie keer z’n videocamera is gepikt, heeft em overal ter wereld dikke fun.
- en Thuong (of zoiet), de Vietnamese “hotel-manager”, die na dertig jaar garnaalkweekpogingen een jaar geleden tot de conclusie kwam dat hij er toch ni zoveel van bakte en dan maar in dat hotel is komen werken. Verbazend genoeg trouwens, al heeft hij slechts EEn jaar Engels gestudeerd ooit op de middelbare school, hij spreekt tot nu toe zowat het beste Engels van alle Vietnamezen die ik ben tegengekomen!! Every day a few new words, zo verklaarde hij - gisteren waren “sensible” and “sensitive” de revue gepasseerd.

Ma soit, ge kundet al raden: schizofrenie-alarm! Na een half uurke klappen werd ik door de drie bovenvermelde partijen vrolijk ingezet als instant-tolk… Plezant, da wel, maar mannekes, vermoeiend, vooral in die hitte hier. Maar elk nadeel heb z’n voordeel, wie immer. Net toen ik begon te overwegen me ervoor te laten betalen, zei Thuong me plots dat er een room vacant was, en dat ik daar voor dezelfde prijs mocht pitten. Hmmmm, nogal moeilijk om nee te zeggen, niet?

Bedankt aan Jan en Bene voor de tips! Wat Cambodia betreft: zal visum vermoedelijk vanuit Saigon regelen (tenzij ik iemand tegenkom die me met 100% zekerheid kan zeggen dat het voor dezelfde prijs ad grens kan, want heb geen goesting om daar voor kikker of enig ander beest te staan), en even vermoedelijk met de boot de Mekong op en zo nog een stukje delta meepikken (BTW, hoezo tourist trap?).
Voor het vliegtuigticket: Bimanair lijkt heel interessant, heb die een mail gestuurd maar wacht op antwoord, Malaysian en Bangladesh Airlines ben ik aant bezien, en verder hangt het nog van een paar andere “factoren” af - maar ik zie het feitelijk nogal zitten nog ff een Europees hoofdstadje mee te pikken als laatste reisbestemming… Misschien wel A la 24 hours in New York!

En last but not least, voor valentijnswensen is hier geen plaats maar wel voor een Verrukkelijke Verjaardag aan m’n moeder, die vandaag CENSSORED wordt! Kga er vanavond om middernacht (Vietnamtijd) een Saigon-bierke op je gezondheid drinken en klinken, mummy, dus doe om 18h hetzelfde met pakweg een Irish Coffee en misschien klinkt het de wereld rond Enne… da gelezen hierboven, van die wereldreizende oostenrijker? ;-P

Tut in den draai!
Free

Tags: Part V: Vietnam Vagabonding

This entry was posted on Monday, February 14th, 2005 at 7:30 am and is filed under Part V: Vietnam Vagabonding. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.