10/2: The Less You Have : To Worry About
Wel… kmoet toegeven dak gewacht heb tot de bittere pil min of meer verteerd ende doorgespoeld was alvorens het “nieuws” hier te melden: na iets meer dan 100 dagen rondreizen heb ik eigenlijk bezoek gekregen van het koppel Ongeluk&Stommiteit. Of zo voelt het toch aan.
Het is Tet (de doorluchtige lezer die de vorige blog entries heeft gelezen weet dat dit de naam voor het Chinees Nieuwjaar in Vietnam is). Aangezien je dan toch in het land bent, besluit je samen met wat andere backpackers om er voor de gelegenheid dan ook maar even “jouw” feest van te maken… Na geen maaltijd in een restaurant waar je twee uur hebt gewacht (alle vietnamezen zijn namelijk aan het vieren dus de keukenploeg is tot EEn persoon gereduceerd, maar opnieuw, het is hen gegund) om dan te horen dat wat je besteld is er niet meer is, beland je in de door-een-belg-uit-Aarlen-uitgebate The Lounge-bar/restaurant waar je dolgelukkig bent alsnog een smakelijke hamburger met frieten te kunnen bestellen voor 40000 dong. Vermits je ook op een paar kilometer van een strand zit, de nacht en het water zeer verdraaglijke temperaturen hebben, en je sowieso nog altijd van zwembroek bent voorzien, besluit je richting strand te trekken voor een plonsje. Na een geplooid en terug rechtgeplooid fietswiel en uiteindelijk een motabaik-ritje kom je aan het water, legt je kleren op het strand en springt in het water…
En dan gaat het mis. Ook al waren anderen ons de vorige nacht op dezelfde plek voorgegaan, bij het terugkomen 2 (TWEE) minuten later blijkt dat de schoudertas van Guenaelle (met wie ik de motabaik had gedeeld) en mijn broek met portefeuille, gsm,… verdwenen is. F***
Nu, het is geen ramp, en vooral: het had erger kunnen zijn. Vooral gezien ik er voordien nogal miscontent over was dat ze hier in het An Phu Hotel per se m’n pasport aan de receptie wilden houden ook al ga ik daar normaal niet mee akkoord. En gezien ik er bij het verlaten van het hotel die avond over twijfelde om m’n “halsportefeuille” met daarin Visa- en AmEx-kaart mee te nemen (niet, aangezien m’n pasport er toch niet inzat) en m’n rugzak met fototoestel (niet, wegens te omslachtig). /me happy
Nu, niet getreurd. Naast geld ter waarde van 200$ en m’n gsm ist vooral spijtig dat ik een aantal “attributen” kwijt ben: mini-familie-fotoboekje-sleutelhanger van m’n zusjes gekregen bij vertrek, zakmes,… En ook m’n tweede ritsbroek (de broekspijpen van m’n eerste ben ik op de terugtocht van de Fansipan onbegrijpelijkerwijze verloren, of had ik dat al gezegd?), zodat ik nu enkel nog EEn short overhoud…! Vandaag ist er nie van gekomen wegens een uitstapje per mobilet naar de archeologische site van My Son, maar morgen ga ik proberen hier in Hoi An rap een broek op de kop te tikken - dit is DE “kleermakers-stad” van Vietnam, dus Cruyff komt weer om het hoekje kijken.
Ohja, de vorige entry heb ik zonet online geplaatst: stond eigenlijk van voor de zwempartij +- klaar om gepublished, maar toen viel plots de verbinding met de server weg. In die context te lezen dus.
Ohja bis: hopeloos laattijdig heb ik daarstrax ff gereageerd op iedereen die hier commentjes had gepost. Zie rechtsonder dus!
Finalement: heb intussen m’n bus naar Mui Ne geboekt, alwaar ik hoop enige windsurfervaring rijker te worden (in tegenstelling tot vorige zomer zal er deze keer zeker geen wind te weinig zijn, eerder teveel). Je merkt het: na de Minsk-tour heb ik +- besloten een bikke de tourist uit te hangen in centraal en Zuid-Vietnam. Maar een beeke rust, pees en vree mag na al het voorbije rondgehos ook wel es. En bij gebrek aan debet-kaart is het goeie nieuws dat Visa betaalt! Moehah 8-]
Take care, and remember:
Whatever Happens,
Keep on Smiling
Keep on Travelling
Keep on Blogging!
###
Op moment dat ik dit post is er alweer een nachtje overgegaan, aangezien gisteravond Murphy nog ff langskwam: net toen ik op “publish” wou klikken, stroompanne. Allee, volgens mij gewoon ne plong die gesprongen was, want enkel de computers vielen uit. Dus bij deze…
Zonet twee ritsbroeken besteld voor 22$, inclusief VISA-commissie. Ze moeten nog wa uitgelangd worden, dus om 17h mag ik erom, en daarna om 18h de bus op, 12h tot Nha Trang en nog een paar uur tot Mui Ne - ik kijk er al naar uit! 8-]
Tags: Part V: Vietnam Vagabonding
